Lees Fragmenten
Het lijkt een keuze, maar de weg kiest jou.
Ik kon natuurlijk alle mogelijkheden blijven overwegen, maar één ding stond vast: als ik verder wilde komen, moest ik stoppen met leven zoals ik dat tot dan toe had gedaan.
In werkelijkheid voelde het nauwelijks als een keuze.
De zoveelste poging
Ik stuurde sollicitatiebrieven. Het maakte me nauwelijks uit wat voor werk het was. Ik vond dat ik als vader voor mijn gezin moest zorgen. Zo had ik het geleerd en zo keek de maatschappij er in die tijd meestal ook naar. De vrouw zorgde voor de kinderen en de man verdiende het geld.
Zo hoorde het gewoon.
En ja hoor, ik kreeg een baan.
Maandag beginnen.
Meelopen of verdrinken
Gelukkig waren het momenten. Het leven ging gewoon door en
meestal probeerde ik er niet te lang bij stil te staan.
Het duurde niet lang voordat mijn broer en ik ruzie kregen.
We droegen misschien dezelfde problemen met ons mee, maar gingen er totaal
anders mee om. Ik wilde praten en bleef terugkijken. Hij wilde vooruit.
Mijn blik stond op gisteren. Die van hem op morgen.